اين قبيل رفع مضرات آن مىكند . ريحان علاج امراض : دل و دماغ ، معده ، جماع ، نعوظ ، حيض ، عرق ، عطسه ، ورم ، قلب ، غش ، سنگ مثانه در طبيعت گرم و خشك همراه رطوبت مفيد ، سودمند حال سردمزاجها . خوردن ريحان قوت معده و دل و دماغ داده ، شادى و نشاط آورده تقويت فم معده كرده نعوظ و ميل جماع مىآورد . ريحان شير زنان را زياد و جارى ساخته ، حيض و عرق را روان و ورم‌ها را پخته تحليل ميدهد و بوئيدن كوبيده او كه در دستمال كرده ببويند عطسه ميآورد . ريحان طبيعت را نرم و مزاج را ملين و گرفتگى قلب را رفع و غش و تنگ نفس و ضعف كبد سرد و گيرهاى طحال را دفع و شامه را تقويت و سنگ مثانه را ميريزاند . چكاندن آب ريحان با سركه و كافور در بينى خون دماغ را بند ميآورد . پاشيدن گرد كوبيدهء او كه مثل غبار شده باشد در چشم آب‌ريزش چشم را رفع و نور آن را زياد و باعث بينائى و قوت چشم مىشود . ماليدن آب آن بر پشت و حوالى چشم ورم چشم و آب و كثافت جارى آن را رفع و ماليدن آن به محل گزيدگى عقرب و زنبور و مار آبى درد آن را ساكن و زهر آن را خنثى ميسازد . كوبيدهء ريحان با آرد جو و روغن گل سرخ يا بادام و سركه كه خمير كرده بگذارند ورم گرم را برده و ضماد آن بر پستان درد و ورم پستان را مفيد و مانع ورم پستان شده و توليد شير مىكند .